Kategoria: Lek OTC
Substancja czynna: glukozaminy siarczan (Glucosamini sulfas)
Sanoflexan jest lekiem zawierającym jako substancję czynną glukozaminy siarczan. Należy on do grupy leków określanej jako inne niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne.
Sanoflexan stosuje się w leczeniu objawów łagodnej lub umiarkowanej choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych. Chorobie tej mogą towarzyszyć między innymi sztywność stawów po śnie lub długim odpoczynku oraz ból podczas ruchu.
Substancja czynna:
Substancje pomocnicze:
Wygląd produktu: biały do prawie białego proszek o zapachu cytrynowym.
Alergen: glukozamina jest pozyskiwana ze skorupiaków. Leku nie należy stosować u osób uczulonych na skorupiaki ani na glukozaminę lub którykolwiek z pozostałych składników.
Sanoflexan jest stosowany w leczeniu objawów łagodnej lub umiarkowanej choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych.
Do objawów wskazanych w ulotce należą:
Glukozamina nie jest wskazana do leczenia ostrych objawów bólowych.
Substancją czynną leku jest glukozamina. Zgodnie z ulotką należy ona do grupy leków określanej jako inne niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne.
Sanoflexan jest stosowany w leczeniu objawów łagodnej lub umiarkowanej choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych.
Czas pojawienia się poprawy: działanie nie musi być odczuwalne od razu. Objawy, zwłaszcza ból, mogą utrzymywać się przez kilkanaście tygodni leczenia, a w niektórych przypadkach nawet dłużej.
Jeśli po 2 miesiącach stosowania nie nastąpi poprawa, należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli objawy nie ustępują po 6 miesiącach, leczenie należy przerwać.
Dorośli:
Zawartość saszetki należy rozpuścić w szklance wody. Przygotowany roztwór należy wypić natychmiast.
Maksymalna zalecana dawka dobowa: zawartość 1 saszetki, czyli 1500 mg glukozaminy siarczanu.
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: nie zaleca się stosowania leku.
Osoby w podeszłym wieku: nie jest konieczne dostosowanie dawki.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: nie można podać szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań. Dostępne dane nie wskazują jednak na konieczność zmiany dawkowania w przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby i nerek.
Pominięcie dawki: nie należy stosować dawki podwójnej. Zapomnianą dawkę należy przyjąć możliwie szybko po przypomnieniu sobie, a kolejną dawkę przyjąć następnego dnia o zwykłej porze.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki: należy przerwać stosowanie leku, odstawić inne leki zawierające glukozaminę i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Objawy przedawkowania mogą obejmować ból głowy, zawroty głowy, dezorientację, ból stawów, nudności, wymioty, biegunkę oraz zaparcia.
Nie należy stosować leku Sanoflexan:
Dzieci i młodzież: nie zaleca się stosowania u osób w wieku poniżej 18 lat.
Ciąża: nie należy stosować leku w okresie ciąży.
Karmienie piersią: nie zaleca się stosowania leku. Brak danych dotyczących przenikania glukozaminy do mleka kobiet karmiących piersią oraz bezpieczeństwa stosowania glukozaminy u dzieci, w tym niemowląt i noworodków.
Jak każdy lek, Sanoflexan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane obserwowano u niewielkiej liczby pacjentów i najczęściej były one przemijające, słabo nasilone oraz dotyczyły głównie przewodu pokarmowego.
Często – mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób:
Niezbyt często – mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób:
Częstość nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych:
W ulotce zgłaszano również przypadki hipercholesterolemii, jednak nie wykazano ich związku ze stosowaniem leku.
Ciężkie reakcje alergiczne: należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i wezwać pogotowie ratunkowe lub zgłosić się do szpitala w przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywki połączonej z trudnościami w oddychaniu, pęcherzy, złuszczania się skóry albo zmian i uszkodzeń błon śluzowych.
Glukozamina rzadko wchodzi w interakcje z innymi lekami, jednak nie można ich całkowicie wykluczyć.
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku jednoczesnego stosowania:
Podczas leczenia siarczanem glukozaminy można stosować steroidowe lub niesteroidowe leki przeciwbólowe albo przeciwzapalne.
Jedzenie i napoje: saszetkę należy rozpuścić w szklance wody i przyjmować najlepiej podczas posiłku.
Zalecany odstęp czasowy: ulotka nie określa specjalnego odstępu czasowego pomiędzy przyjęciem Sanoflexanu a posiłkiem ani innymi lekami.
Jeżeli wystąpią takie objawy jak obrzęk stawu, zwiększona ciepłota i zaczerwienienie, ból stawu, uporczywa sztywność stawów, ból spoczynkowy, ból więcej niż jednego stawu, podwyższona temperatura ciała lub chudnięcie, należy skontaktować się z lekarzem. Objawy te mogą wskazywać na inne, poważniejsze schorzenia stawów.
Izomalt: każda saszetka zawiera 1553,2 mg izomaltu (E 953). W przypadku stwierdzonej nietolerancji niektórych cukrów należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Potas: każda dawka zawiera około 3,3 mmol (256 mg) potasu. Należy uwzględnić tę ilość u osób ze zmniejszoną czynnością nerek, kontrolujących zawartość potasu w diecie oraz stosujących suplementy potasu.
Sód: każda dawka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, dlatego lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn: nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Dostępne dane nie wskazują na znany, istotny wpływ glukozaminy na te czynności. Jeżeli wystąpią bóle głowy, senność, zmęczenie, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, należy zachować ostrożność.
Podmiot odpowiedzialny: Natur Produkt Pharma Sp. z o.o.
Adres: ul. Podstoczysko 30, 07-300 Ostrów Mazowiecka
Sanoflexan jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego.
Opisywane opakowanie: 30 saszetek po 4 g proszku.
Sanoflexan należy stosować dokładnie zgodnie z treścią ulotki dla pacjenta lub według zaleceń lekarza albo farmaceuty. Nie należy przekraczać zalecanej dawki jednej saszetki na dobę.
Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, a także o lekach planowanych do zastosowania.
Szczególnej konsultacji wymagają osoby z astmą, zaburzeniami tolerancji glukozy, cukrzycą, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, chorobami wątroby oraz osoby stosujące leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny.
Jeżeli po 2 miesiącach stosowania nie nastąpi poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem. Jeżeli objawy nie ustępują po 6 miesiącach, leczenie należy przerwać.
W przypadku wystąpienia objawów ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skorzystać z pomocy medycznej.
